آب‌گینه

آب‌گینه

بِسْمِ اللَّـهِ الرَّ‌حْمَـٰنِ الرَّ‌حِیمِ
الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد
وَ
عَجِّل فَرَجَهُم!

طبقه بندی موضوعی
پیوندها

بخوان! به نامِ پرورنده ایزدت، کو آفریننده‌ست

خدای کعبه، ای یکتا!
درودم را پذیرا باش، ای برتر!
و بشنو آن‌چه می‌گویم:
پیامِ دردِ انسان‌های قرنم را ز من بشنو،
پیامِ تلخِ دختربچّگانِ خفته اندر گور،
پیامِ رنجِ انسان‌های زیرِ بار، وز آزادگی مهجور
 پیامِ آن‌که افتاده است در گرداب و فریادش بلند است: آی آدم‌ها!
پیامِ من، پیامِ او، پیامِ ما...
خدای کعبه، ای یکتا!
درونِ سینه‌ها یادِ تو متروک است
و از بی‌دانشی و از بزهکاری،
مقامِ برترین مخلوقِ تو، انسان،
بسی پایین‌تر از حدِّ سگ و خوک است
خدای کعبه، ای یکتا!
فروغی جاودان بفرست، کاین شب‌ها بسی تار است
و دستِ اهرمن‌ها سخت در کار است
و دستی را به مِهر از آستینی باز، بیرون کن
که بردارد به نیروی خدایی، شاید این افتاده پرچم‌های انسان را
‌فروشوید نفاق و کینه‌های کهنه از دل‌ها
در اندازد به بامِ کهنه‌گیتی، بلند آواز
برآرد نغمه‌ای هم‌ساز
فروپیچد به هم طومارِ قانون‌های جنگل را
خدای کعبه، ای یکتا! ...

 

* فرازی از نیمایی «خاستگاهِ نور»، سرودۀ «سیّد علی موسوی گرمارودی».

_ گرمارودی را اغلب، با اشعارِ آزادش می‌شناسند و قصایدش. ده یا دوازده نیماییِ خوب بیش‌تر ندارد که این شعر در وصفِ مبعثِ پیام‌برِ محبّت، از بهترین‌های آن و البتّه از بهترین‌های معاصر در این موضوع است. 

_ توضیحاتِ جالبِ شاعر در بابِ این شعر  +

_ سلام و عیدتان مبارک!

  • آب‌گینه