تمامِ حجّتِ مسلمانیِ من...

    بی‌شک بهترین و درخورترین کارِ تصویری که در بابِ عاشورا و حضرتِ اباعبدلله حسین سلام‌الله‌علیه دیده‌ام، فیلمِ محترم و شاعرانۀ «روزِ واقعه» است. فیلم‌نامه و دیالوگ‌ها، موسیقی متن، صحنه‌آرایی و... پس از سال‌ها، هنوز هم عالی و ستودنی است. امشب در برنامۀ «چلچراغ»، «شهرام اسدی»، از اثرش سخن می‌گفت و این که برخی سکانس‌ها را با دل، برخی را با عقل و برخی را با هر دو ساخته است... همچنین اضافه کرد که با تصویرِ صحنه‌های کربلا موافق نیست، چون هرکس به قدرِ پیمانۀ کوچکِ خود، ازین اقیانوس سهم دارد و برمی‌دارد و نمی‌توان و نباید، ذهنیّتِ خود را بر آن معنای بلند و آن حادثۀ شگفت حمل کرد...   

من که هر بار فیلم را تماشا کردم، نکتۀ جدیدی در آن یافتم. امروز هم در سخنانِ کارگردان، دانستم که چقدر به موضوعِ فنای شخصیّتِ فیلم (به معنای عارفانه‌اش)، پیش از عاشورا و  کربلا اندیشیده و آن را چه اندازه زیبا و باوسواس، به تصویر کشیده‌است.

صحنۀ پایانی و درخشانِ فیلم: (+)

* این همه سال، در سینمای ایران آمده و رفته و ما با این شگفتی و امکان،چه کردیم؟! 

۶ موافق ۱ مخالف
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّ‌حْمَـٰنِ الرَّ‌حِیمِ
الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد
وَ
عَجِّل فَرَجَهُم!
پیوند ها
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان