عَلَیکِمْ سَلامٌ دائمُ النّفَحاتِ...

 

مَلَامَکَ فِی آلِ النَّبِیِّ فَإِنَّهُمْ               أحِبَّایَ مَادَامُوا وَ أهْلِ ثِقَاتِی

مرا برای محبّتِ اهل بیتِ رسول خدا سرزنش نکن، زیرا آنان تا هستند، محبوب و موردِ اعتماد من هستند.

تَخَیَّرْتِهُمْ رُشْداً لِنَفْسِی إِنَّهُمْ            عَلَى کِلِّ حَالٍ خِیَرةُ الْخِیَرَاتِ

آنان را برای صلاح و کمالِ نفس خود برگزیده‌ام و ایشان در هر حال، برگزیدۀ برگزیدگانند.

سَأبْکِیهِمْ مَا حَجَّ لِلَّهِ رَاکِبٌ               وَ مَا نَاحَ قُمْرِیٌّ عَلَى الشَّجَرَاتِ

بر آنان خواهم گریست، مادامی که سواره‌ای برای خدا حج گزارد و قمریی بر شاخسار، اندوهِ خویش را بموید.


سَأبْکِیهِمُ مَا ذَرَّ فِی الأفقِ شَارِقٌ       وَ نَادَى مُنَادی الْخَیْرِ بِالصَّلَوَاتِ

آری! تا وقتی که در آینة افق، طلوع‌کننده‌ای چهره بگشاید و نداکننده‌ای به نماز فراخواند.


وَ مَا طَلَعَتْ شَمْسٌ وَ حَانَ غِرِوبُهَا       وَ بِاللَّیْلِ أبْکِیهِمْ وَ بِالْغَدَوَاتِ

و تا زمانی‌که خورشیدی طلوع و غروب می‌کند، در شامگاهان و در صبح‌دمان بر ایشان خواهم گریست.


وَ إِنّی لَمَوْلَاهُمْ وَ قَالٍ عَدُوَّهُمْ            وَ إِنّی لَمَحْزِونٌ بِطِولِ حَیَاتِی

آری! وابستة ایشانم و واگذارندة دشمنان‌شان و اندوهگین در درازنای عمرِ خویش.


فَلَوْ لَا الَّذِی أرْجُوهُ فِی الْیَوْمِ أوْ غَدٍ      تَقَطَّعَ نَفْسِی إثْرَهُمْ حَسَرَاتِ

اگر نبود آن آرزوی دیرینه‌ام که امیدوارم امروز یا فردا تحقّق یابد، جانم از شدّتِ اندوه پاره پاره می‌گشت.


خِرِوجُ إِمَامٍ لَا مَّحَّالَةَ خَارِجٌ                 یَقِومُ عَلَى اسْمِ اللَّهِ وَ الْبَرَکَاتِ

آن آرزو، ظهورِ امامی است که قطعاً خروج خواهد کرد و قیامِ وی با اسم اعظمِ الهی و برکات ِآن می‌باشد.


یُمَیِّزِ فِینَا کِلَّ حَقٍّ وَ بَاطِلٍ                 وَ یُجْزِی عَلَى النَّعْمَاءِ وَ النَّقِمَاتِ

آن امام، هر حق و باطلی را از هم جدا می‌فرماید و مردم را بنا به استحقاق‌شان پاداش یا کیفر می‌دهد.


فَیَا نَفْسُ طِیبِی ثِمَّ یَا نَفْسُ أبْشرِی    فَغَیْرُ بَعِیدٍ کُلُّ مَا هُوَ آتِ

چون چنین است پس مژده باد تو را، ای جانِ دردمند و اندوهگینم! زیرا هرآینده‌ای نزدیک است.


وَ لَا تَجْزَعِی مِنْ مُدَةِ الْجَوْرِ إِنَّنِی        أرَى قُوَّتِی قَدْ آذَنَتْ بِشَتاتِ

بی‌تابی مکن از طولانی‌ شدنِ ستمِ ستمگران! زیرا استقامتم به من مژده می‌دهد که دولتِ مخالفان را دوام و ثباتی نیست.


فََیا وارِثِی عِلْمِ النّبیِّ و آلَهُ               عَلَیکِمْ سَلامٌ دائمُ النّفَحاتِ 

ای وارثانِ علمِ پیامبر و آلِ او!  سلام بر شما، سلامی که چون نسیمِ جان‌فزا و معطّر، هماره در جریان است.


لقَد أمِنَتْ نَفْسِی بِکِمْ فِی حیاتِها       وَ إِنّی لأرْجُو الأمْنَ عِندَ مَماتِیْ

جانِ من در این حیاتِ دنیوی به شما ایمان آورد و امیدوارم که هنگامِ مرگ و پس از آن، به شفاعتِ شما از عذابِ الهی در امان باشد.

ابیاتی از قصیدۀ تائیّۀ «مساکنُ آیات»؛ بهترین و معروف‌ترین سرودۀ دعبل خزاعی

* شبِ اربعینی، توفیقِ تشرّف خدمتِ سیّدالشّهدا را نداشتم امّا حرمِ امامِ رئوف، دعاگو بودم.‏ الهی صدهزار مرتبه شُکر بابتِ مجاور‏ت!‏

‏  عکس را خودم گرفتم. خورشیدِ من...‏ **

۸ موافق ۰ مخالف
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّ‌حْمَـٰنِ الرَّ‌حِیمِ
الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد
وَ
عَجِّل فَرَجَهُم!
پیوند ها
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان