از این صدا که منم...*

    قبول کن برخی بسیار تماشایی‎اند دیگر؛ زیبا هستند. خواستنی‎اند. دلت رفاقت‎شان را می‎خواهد. تعامل و تفاهم با آن‎ها لذّت‎بخش است و دل‌نشین. نگاه‏شان، داشته‎هایشان، محفوظات‎شان؛ جذّاب‏ست و شنیدنی و ستودنی. با آن‎ها خبری از مباحثِ معمولِ زنانه از جنسِ؛ نام و مارکِ لوازمِ آرایش، مُدلِ لباس، اضافه‌وزن به اندازۀ هزار و دویست گرم، عقایدِ فلسفی پیرامونِ مقولۀ مردان، طریقتِ رفتار با مادرشوهرِ فرضی و حقیقی، مقولۀ زایمان؛ چگونگی و مشکلاتش، وصفِ کلاس‎های خیّاطی و آشپزی، نذورات و ختوماتِ فلان سوره و فلان دعا، گِله و شکایت از همسرانِ بداخلاق و بی‎حو‎صله و شیطنتِ بچّه‎های قد و نیم‎قد و خنده و گریه‌های الکی و پُرگویی و پُرگویی و پُرگویی... نیست. حرف‎هایشان تازه است و اگر تازه نباشد، ذهن را برمی‎انگیزد. مسکّن نیست، راه‎گشاست. اخلاق‎شان قابلِ پیش‎بینی‎ست، دوستی و کمک‎شان واقعی و حقیقی‎ست...
     قبول ‎کن برخی بسیار تماشایی‎اند، زیبا هستند، خواستنی‎اند امّا دریغا و دردا که دورند و دیرند با بسیار دلیلِ عقلی و شرعی و عرفی...

 

 

* فرازی از سپیدِ «برای تو»؛ سرودۀ «یوسف‌علی میرشکّاک».

۱۱ نظر ۴ موافق ۰ مخالف

پرنده‌تر

تو

پروازِ شایستۀ پرندگانی

در قفسی تنگ‌حوصله،

امّا

تنها پرواز معیارِ پرنده‌بودن نیست؛

تو

آن‌گاه که در قفسِ ناگزیر

زمزمه آغاز می‌کنی،

آن‌گاه که از پنجره

آسمانِ عبوس را به تماشا می‌نشینی،

پرنده‌تری!

و من این راز را تنها با تو در میان می‌گذارم 

 

«یوسف‌علی میرشکّاک» 

۶ موافق ۰ مخالف
بِسْمِ اللَّـهِ الرَّ‌حْمَـٰنِ الرَّ‌حِیمِ
الّلهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد
وَ
عَجِّل فَرَجَهُم!
پیوند ها
طراح قالب : عرفـــ ـــان قدرت گرفته از بلاگ بیان